غرّا و اشعار شيوا در مدح و مناقب على عليه السّلام و اهل بيت آن حضرت و در نكوهش و سرزنش دشمنان آنها بگويد و مذهب شيعه را ترويج نمايد ؟ كه از جمله قصائد او قصيده معروفى است كه مطلع آن اين شعر است . يا صاحب القبّة البيضاء على النّجف * من زار قبرك و استشفى لديه شفى « 1 » آيا كسى گمان مىكرد از فرزندان سندى بن شاهك ، قاتل حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام يكى از مشاهير شعرا و ستارگان جهان ادب ( كشاجم ) پيدا شود كه تحت تأثير جلوهء حقيقت و ولايت على عليه السّلام و خاندانش عمرش را به مديحه‌سرائى و نشر فضايل اهل بيت به پايان رساند . پس اين موضوع خروج نطفه‌هاى مؤمنان از اصلاب كفار ، موضوع مهمى است كه ظهور نبايد مانع از آن شود و بايد ظهور در موقعى واقع شود كه در اصلاب كفار وديعه‌اى باقى نمانده باشد ، چنانچه در سرگذشت نوح پيامبر - على نبينا و آله و عليه السلام - قرآن مجيد از سخن او در مقام دعا خبر داده : وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً « 2 » « و فرزندى هم جز بدكار و كافر از آنان به ظهور نمىرسد » .

--> ( 1 ) - اى صاحب قبّه درخشان بر مكان بلند ، هركس قبر تو را زيارت كرد و به آن طلب شفا نمود شفا يافت . ( 2 ) - سورهء نوح ، آيهء 27 .